Column - Pervers bankieren (18 juni 2014)

18 juni 2014 10:54

De AFM en DNB staan na de financiële crisis onder enorme druk. Er mag niets mis gaan. Tegelijkertijd  is er door de banken nog weinig ruimte geschapen om nieuwe tegenvallers te kunnen opvangen door het aanleggen van hogere buffers.  Zonder gelijk in een crisissfeer terecht te komen.  En er  wordt weinig urgentie gevoeld om die buffers verder te verhogen.

In dergelijke omstandigheden toezicht te moeten uitoefenen, is geen lolletje. DNB en AFM zijn wat dat betreft niet te benijden. Het voorspelbare gevolg is dat het toezicht zeer gedetailleerd en met hoog afkeer van risico wordt uitgevoerd.  Het is te begrijpen, maar het  is op langere termijn funest.

Het leidt tot veel bureaucratie. Het is verstikkend, omdat risico nemen en vernieuwen om het voorzichtig te zeggen niet worden aangemoedigd. En het leidt tot wat ik noem “pervers” bankieren.

Daarmee bedoel ik dat te veel mensen in de banken, de raad van bestuur en raad van commissarissen incluis, niet bezig zijn met hun primaire taak. Met bankieren. Hun kerntaken, als risico’s zelf inschatten en kredieten beoordelen. Maar met vragen en eisen van de toezichthouders.  Die bepalen direct en indirect te veel wat de bankiers doen. Ze zitten te veel op de stoel van de bankiers.

Al die activiteiten in de banken gericht op de toezichthouder en die tevreden stellen, noem ik “pervers” bankieren.  En door de omvang die ze genomen hebben, leiden ze af van het eigenlijke bankieren. En ze verzwakken, als je niet uitkijkt, de interne controles en het risicomanagement van de bank. Het onbedoelde gevolg is het risico van grotere regulatory capture dan ooit.

Er is maar een manier om hier van af te komen. Vergroot stap voor stap de buffers tot het niveau dat toezichthouders uit hun kramp kunnen komen, zonder in de nacht wakker te liggen.